Eerste werfinterventie voor het geboortehuis van P. J. Goetghebuer door Tinka Pittoors
Citysporn is een bewerkte opname van een maquette die voornamelijk bestaat uit legoblokken en spiegels.
De zilver gespoten constructies refereren aan een stad die opgebouwd is uit triomfbogen, door het nauwkeurig plaatsen van spiegels wordt een eindeloze diepte gesuggereerd. Door de spiegeling wordt hetzelfde beeld vanuit verschillende hoeken herhaald, de aandachtige kijker zal elementen zien terugkeren en kan zich voorstellen hoe hij zichzelf tegenkomt moest hij in dit labyrint staan.
Door de schaalvergroting worden de legoblokken monumentale bouwstenen en wordt het gevoel van diepte benadrukt. Er ontstaat een botsing tussen herkenning en vertekening.
Doorheen dit ritme van futuristische triomfbogen lopen groene aders, is deze stad zo geconcipieerd of kijken we naar de restanten van een ruïne?
Door het plaatsen van de print aan een gevel kunnen we dit groen doordenken in onze vertrouwde stadsomgeving, het is als het ware een groene loper die uitnodigt om door de spleten tussen de zuilen een nieuwe, parallelle realiteit te betreden. Een realiteit die doodloopt op zichzelf en tegelijkertijd zichzelf steeds herproduceert.
Citysporn is een beeld dat de stad rondom zich reflecteert in een vertekende spiegel.
Citysporn
De stad is een huid, een doolhof van huiden, op - over - naast - onder elkaar gesponnen, tot steeds minder transparant, tegen elkaar schurend.
De stad als ondoordringbaar woud, als denkoefening; de volmaakt maakbare mens in een door hem gecreëerde biotoop.
De stad als utopie, dystopie, heterotopie?
Deze stad keert zich als een eindeloze spiraal in zichzelf, een bezoeker vindt zich op verschillende plaatsen tegelijk zonder ergens te geraken, komt zichzelf tegen om een hoek en herkent zich in de verte van een donkere steeg.
Het doel van de stad kan enkel binnen zichzelf gezocht worden, de stad herbegint aan haar grenzen. Ze reflecteert een kunstmatig landschap. Groen trekt lijnen in de stad, geconstrueerde natuur in een statisch verhaal. De stad bezet en verdringt tijd en ruimte, genereert zichzelf.
De stad groeit niet, ze herneemt zich.